سخن پیامبر
« اِنَّ قَلِيلَ العَمَلِ مَعَ العِلمِ کَثِيرٌ وَ کَثِيرَ العَمَلِ مَعَ الجَهلِ قَلِيلٌ »
نهج الفصاحه ، حديث 873
کار اندک که با بصيرت و دانش انجام گيرد بسيار است و کار بسيار که با ناداني صورت پذيرد اندک است .
  • تاريخ: دوشنبه 25 مهر 1390

جنگ احزاب


           


جنگ احزاب


‏ فرماندهى جنگ خندق را ابوسفيان به عنوان فرمانده نيروهاى عرب‏ در مكّه به عهده گرفت.


وى قريش و اعراب را جمع كرد و با برخى ازيهوديان مدينه پيمان بست، و براى سركوب مسلمانان دست به كار شد.


جنگهايى كه مسلمانان در زمان حيات پيامبر در آن شركت مى ‏جستندبه سه دسته تقسيم مى‏ شدند.


نوع اوّل جنگهايى بودند كه ميان آنان‏ وقريش درمى‏ گرفت و نوع دوّم جنگهايى كه ميان آنان و يهوديان رخ‏ مى ‏داد و نوع سوّم جنگهايى بود كه بين مسلمانان و ساير اعراب كه مانع ازپيشرفت و انتشار اسلام بودند، اتفاق مى‏ افتاد.


در جنگ خندق، هر سه نوع اين جنگها به وقوع پيوست از اين رو بدان جنگ "احزاب" هم گفته مى ‏شود.


زيرا قريش با "بنى سليم"و"اسد" و "فزاره" و "اشجع" و "غطفان" و با "بنى قريظه" و برخى ‏از يهوديان مدينه براى جنگ با پيامبر هم پيمان شدند.


نظر مسلمانان بر اين قرار گرفت كه در مدينه بمانند و بين خود و احزاب  خندقى حفر كنند.


لشكر دشمنان همچون سيلى خروشنده و ويرانگرى كه كوه و دشت رافرا مى‏ گيرد به مدينه رسيد.


چون چشمشان به "خندق" خورد گفتند: اين‏ حيله‏ اى تازه‏ اى است.


دو تن از دلاوران آنان به نامهاى عمرو بن عبدودّو عكرمة بن ابوجهل از خندق گذشتند و ميان خندق و مسلمانان ايستادندو فرياد مبارزخواهى سردادند.


على عليه السلام به سوى شجاع‏ترين دلاور عرب‏ در زمان خود، يعنى عمرو، رفت و او را بكشت.


با مرگ عمرو، ترس ‏و بيم در سپاه كفر حكمفرما شد.


هر دو سپاه به سوى يكديگر تيرانداختند.


سپاه كفار بيش از بيست روز در پشت خندق اردو زدند، امّاسرانجام با خوارى و سرافكندگى پس از تحمل خسارتهاى معنوى و مادى ‏فراوان به ديار خود بازگشتند.


آوازه استقامت و پيروزى مسلمانان در برابر سپاه بى ‏شمار كفر، درسرتاسر جزيرةالعرب پيچيد.


در اين جنگ تعداد سپاهيان اسلام از سه‏ هزار نفر تجاوز نمى ‏كرد، درحالى كه افراد سپاه كفار به دهها هزار تن بالغ‏ مى‏ شد.


امّا با اين همه پيروزى در اين جنگ سرانجام نصيب سپاه اسلام ‏شد.


با پايان غزوه خندق، سلسله بزرگى از جنگهاى پيامبر با قريش خاتمه ‏يافت.


و بعد از اين هيچ جنگ ديگرى ميان پيامبر و قريش روى نداد،مگر فتح مكّه كه آن هم در واقع پيروزى نهايى مسلمانان بر كفار بود نه ‏جنگ و خونريزى.


در اينجا دو سلسله ديگر از جنگهاى اسلامى باقى مى ‏ماند، نخست:جنگ مسلمانان با يهود و دوّم جنگهاى آنان با قبايل ديگر عربى.


  • تعداد (1) متوسط امتيازات
    0 0 0 0 0
    امتياز شما
    نام :


    نام خانوادگي:


    نظر:
          ليست نظرات
Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved